ผ่านไปแล้ว 1 อาทิตย์หลังจากที่กลับมาจากงานรับน้องและ Thank BF#15 สิ่งที่ได้รับนั้นมากมายจนเกินกว่าคำบรรยายขอบคุณกับมิตรภาพดีดีที่เกิดขึ้นนะครับ ไม่ว่าจะเป็นพี่ BF ทุกรุ่นตั้งแต่ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 นะครับ และน้อง BF 16 ที่จัดงานดีๆและทำให้พี่ได้รู้จักสิ่งๆดี อีกครั้งหนึ่ง และขอบคุณน้อง BF#17 ที่ทำให้พี่รู้จักน้องเพิ่มอีก 1 รุ่น และที่สำคัญเพื่อน BF#15 ที่ถึงแม้ตัวเราจะมีเสลาอยู่กับพวกเพื่อน น้อยไปหน่อยแต่สิ่งที่เราได้นั้นมันมากกว่าเวลาที่เราเข้ามาอยู่ร่วมกันซะอีก จากนี้เราคงจะเดินกันไปตามเส้นทางของแต่ละคน โดยที่เราจะกลับมาเจอกันและเราจะเดินไปขนานกับเพื่อนๆทุกคนนะเมือ่วันนึงเราจะพยายามขีดส้นให้มาตัดกันจะได้เจอกันนะ เราอยากจะบอกไว้ว่า

เราคิดถึง BF เสมอนะทำให้เราได้รู้ว่ามีอีกหนึ่งสังคมที่รักและคิดถึงกันได้ตลอดเวลา ผ่านมา 1 อาทิตย์มันเร็วมากนะ โดยที่เราก็ยังคิดถึงช่วงเวลาดีดีที่เราได้รับมาตอลดที่อยู่ในภาค หรือ 5 วันที่เราได้อยู่ร่วมกันที่ป่าสักแค้ม คงจะต้องให้เวลาเป็นสิ่งที่คอยรักษานะ

                                        

 

 

                                                                                      คิดถึงทุๆคนครับ 

เมื่อ เสาร์ที่ 18 /02/ 49 เป็นวันที่เราเรียนวันสุดท้ายและวันนั้นก็เป็นวัน GOOD BYE SENIOR ซึ่งก่อนหน้านี้งานเพียบเลยไม่ว่าจะเป็น งาน BUCA MEETING โชว์ของ ซึ่งงานเยอะมากทั้งการเตรียมและวันงาน แต่ก็ยังลุยมาตลอดจนถึงวัน BYE NIOR เราก็ยังช่วยงานน้องแต่ถือว่าเป็นวันที่เราสนุกมากๆ และไม่มีวันลืมทั้งได้เจอเพื่อนปี 4 แบบพร้อมๆหน้าพร้อมตากันทั้ง คณะ เเละเเทบจะถือได้ว่าเป็นงานๆเดียวในคณะที่สามารถดึงคนทั้งคณะมารวมกันในวันนั้น สนุกมากๆได้ทำอะไรหลายอย่าง และได้เจอเพื่อน คุยกันอย่างเมามัน และได้เห็นทั้งน้ำตาแห่งความสุข ความเศราที่เราและเพื่อนจะจากกันไปโดยเฉพาะ เอน STAFF ทั้งหลายและเพื่อยศิลป์ เชียร์ บันเทิง เราจะไม่มีวันลืม เพื่อนๆเหล่านี้ ขอให้ได้สิ่งดีๆที่อยากได้อยากทำ นะ

       ไม่ได้อัพซะหลายวัน เรา รู้สึกว่าช่วงนี้เราไม่ค่อยได้เจอเพื่อนเราเคยทำงานด้วยกันตอนปี 2 สักเท่าไหร่เราคิดถึงเสียงหัวเราะ คิดถึงบรรยากาศเก่าๆ กับเพื่อนเหล่านั้น แต่เราไม่รู้ว่าเพราะอะไรแต่เราเข้าใจว่า ทุกคนต่างมีเส้นทางของตัวเองไม่มีใครขีดเส้นทางให้ใครได้ ก็ได้เเต่หวังว่าเราจะดเส้นทางของเราให้ได้เจอเพื่อนของเราเหล่านั้น แต่เราก็ยังรู้สึกดีๆกับเพื่อนอยู่เสมอ ถึงแม้เพื่อนเราจะไม่ได้เจอ และวันนี้เพื่อนสัมยอยู่ที่ BCC รู้สึกดีมากเลยเพื่อนโทรมาถามสารทุกข์สุขดิบแต่ก็โอเค มากเลย อืม แต่ก็เป็นความรู้สึกดีๆ แล้วก็มีอีกเรื่องคือใกล้จะจบจากมหาลัยนี้เเล้วรู้สึกมันเร็วมากเลย ยังทำอะไรหลายอย่างที่ชีวิตมหาลัยไม่ครบเลยแต่งไงจะเก็ยสิ่งเหล่านี้ไว้ตอลดเลย

                                                   ขอให้คนอ่านจงใช้เวลากับสิ่งที่ทำอย่างคุ้มค่านะ

วันนี้ก็เป็นวันพักผ่อนของเรา แหละ แต่ก็ต้องมานั่งทำความสะอาดหลายๆอย่างในบ้านแต่ที่สำคัญกินเป็นพายุเลยเเต่ยังไงก็ต้องออกกำลังเพื่อให้สิ่งที่กินมันหายไปด้วย เพราะแต่ละอย่างก็มีทั้ง แป้ง ไขมัน น้ำตาลเดี๋ยวจะอ้วนซะ แค่นี้ก็จะแย่อยู่แล้ว อย่างที่เค้าบอกกันว่า You Are What You Eat แหละ แต่ก็สนุกดีพาคุณยายไปเที่ยวแถมเราก็ได้ไปเปิดหูเปิดตาในต่างจังหวัดด้วย  และก็กลับมาบ้านกินข้าวกัยที่บ้าน ก็จบและ

                 นี่แหละวันพักผ่อนสบายๆของคุณใหม่

 และอีกหนึ่งวันที่ต้องทำตามเส้นทางชีวิตที่ถูกกำหนดด้วยตัวเราก็มาถึง 

 

วันนี้เป็นวันแรกที่เข้ามาอัพ

วันนี้เป็นที่ออกจากบ้านสาย

วันนี้เป็นวันที่รถติดมากมาย

 

วันนี้เป็นวันที่เจอคนร้องไห้บนรถไฟฟ้าแถมเป็นเด็กม.กรุงเทพคณะเรา ซะด้วย

เเต่ก็ไม่รู้จะช่วยยังไง เพราะไม่รู้ว่าเธอเป็นอะไรแต่ก็ขอให้เธอหายเศร้าเร็วๆนะ

 

วันนี้เป้นวันที่เราไปเปิดเพลงที่กล้วยน้ำไทที่ DMS แต่เปิดเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็นานมาก ตั้งแต่ปี 1 เทอม 2

แถมแอร์ในห้องจัดรายการ ดัน เสียและไม่เย็นมีแต่ลม อีก จัดรายการไปร้อนไป

 

วันนี้เป็นวันที่เราเบิ่อมากเพราะว่าอากาศันร้อนที่สุดเลย หน้าหนาวแต่ร้อนมาก

 

และวันนี้เราก็กลับไปซ้อมที่ดนตรีที่ BCC MUSIC CLUB เพื่อจะมาเล่น Concert Go Forward และยังมีศิลปินในดวงใจมาร่วมแสดงอีก คือ พี่โก้ MR. SAX MAN ฝันมานานแล้วที่จะได้เล่นดนตรีร่วมกับพี่เค้า

 

นี่เเหละชีวิตวันนี้

 

อ้อลืมไปว่าวันนี้ไปเรียนมาด้วยการบ้านเพียบเลย

 

ไปละนะ

 

บาย

                                    It's good to be MAI  (",)